FC DE BILT MO15-1 OP SURVIVAL IN FLEVOLAND

Geschreven door Hans Breur.

 



28 april, de ochtend na Koningsdag, middenin de meivakantie stond voor onze meiden de kwartfinale van de beker op het programma. Omdat er slechts twee meiden genoten van een welverdiende vakantie buiten Nederland kon er om 10u met de 13 overige meiden worden afgereisd naar Flevoland voor een echte bekerkraker tegen Sporting Almere. Het zonnetje begon voorzichtig door te breken en Jesse was wederom afwezig hetgeen de laatste weken verrassend vaak resulteerde in winst zonder tegendoelpunten. De voortekenen waren goed dus.

Zoals het een goed coach betaamt had Ytzen zich zorgvuldig in de tegenstander verdiept. Hierbij had hij het internet afgespeurd naar wedstrijdverslagen geschreven door de tegenstanders van Sporting Almere. Die bleken ruim voor handen maar voorspelden weinig goeds. Naast dat bijna alle tegenstanders van Almere verloren bleek uit de diverse verslagen dat het fysiek niet werd geschuwd door de ploeg uit Flevoland. Onze meiden waren gewaarschuwd.

Het complex van Sporting Almere was reusachtig. De kleedkamers openden met pasjes met magneetstrips, net als in de betere hotels, en de dames mochten aantreden op veld 9, één van de vele prachtig kunstgrasvelden die de club bezit. Met de, door Igor in het vooruitzicht gestelde, cocos scones werd er een fanatieke warming-up gedaan waarna de aftrap volgde om precies 11.15 uur. Het talrijk aanwezige publiek had zich rond het veld geïnstalleerd en wachtte vol spanning af. Wat volgde na het eerste fluitsignaal is met geen pen te beschrijven.

Niet het luidruchtige thuispubliek wat een dappere poging deed Hanne vanachter het doel een gehoorbeschadiging te bezorgen, noch de continu tierende coach van Sporting Almere en zelfs niet de veel te fysiek en bij vlagen onsportief spelende thuisploeg bleek het grootste obstakel voor onze meiden. Het was de scheidsrechter die zich in alle opzichten ontpopte tot een bijna niet te nemen vesting. Deze scheidsrechter was naast vader van een speelster van Almere, ook leider van het team, maar bovenal de meest fanatieke supporter die een ploeg zich maar kan wensen.

De vrouwen uit Almere, waarvan sommige werden aangemoedigd door scooter rijdende vriendjes, gingen ieder duel steevast aan met het nodige duw en trekwerk hetgeen vaak doorging tot de bal al lang uit het zicht was verdwenen. Onze dames werden in hun rug geduwd en kregen de meest uiteenlopende verwijten bij sporadisch terugduwen. De keepster spande hierbij de kroon nadat Kim de wedstrijd werd uitgeschopt door te zeggen “dat er helemaal niets aan de hand was” en ze “gewoon moest opstaan en doorspelen”. De scheids vond het allemaal meer dan geoorloofd om een Almeerse zege te bewerkstelligen.

Het moet gezegd, Sporting Almere heeft twee goede vleugelspeelsters waar Stephanie en Emma hun handen vol aan hadden. Omdat Stephanie hierbij af en toe gebruik maakte van dezelfde aanpak als haar tegenstander moest ze wel preventief worden gewisseld om een rode kaart te voorkomen. De scheidsrechter bleek in bloedvorm. Hij was zo scherp dat hij het goedbedoelde advies van de grensrechters helemaal niet nodig bleek te hebben. Zo was een uitbal gewoon altijd voor Sporting Almere en mag een helft best wat langer duren als je favoriete ploeg daardoor meer kans heeft om een doelpunt te maken. Wel vervelend als je eigen collega-leider zich hier tegenaan gaat bemoeien als deze de tijd kennelijk wel bijhoudt, dan moet je ook deze nog een sneer geven. Ook echt superirritant als de coach van de tegenstander na de zoveelste overtreding door jouw ploegje gaat zeggen dat je ook voor overtredingen van je eigen ploeg zou moeten fluiten. Dat komt het gewenste wedstrijdbeloop natuurlijk niet ten goede. Gelukkig werd er nadien wel sporadisch gesloten voor overtredingen door Almere. Meevaller was dat de Biltse coach zelf niet direct naar de tribune werd verbannen na deze opmerking, hoewel het weinig scheelde.

Gelukkig zijn er nog een heleboel andere manieren om je teampie te helpen. Zo kun je bij een wissel het spel laten hervatten als de nieuwe verdedigster nog het hele veld moet oversteken, dan staat er in ieder geval iemand vrij dicht bij het doel. Of als er weer een Biltse speelster ligt kun je de vrije trap aan je eigen team geven en deze snel laten nemen, dan heb je even een man meer.

De kroon op zijn werk was echter het wegsturen van onze Peter. Hij vlagde een foutloze wedstrijd maar werd helaas niet zo goed begrepen. Toen hij in de tweede helft buitenspel constateerde hief hij de vlag. De scheids floot. Echter niet voor buitenspel maar voor een Biltse overtreding die daarna zou hebben plaatsgevonden. Toen onze altijd vriendelijke en rustige Peter probeerde uit te leggen dat aan de vermeende overtreding buitenspel vooraf was gegaan knapte er wat in onze scheids. Met wat voor bende Biltse idioten zat hij deze zaterdagmorgen opgescheept? Begrepen ze echt niet dat Sporting Almere de halve finale van de beker moest gaan halen? Begreep niemand hem? Wat er volgde was een primeur. Niet een speler, maar de grensrechter werd naar de tribune verwezen. Marcel verving Peter met verve, al begreep ook hij niet veel van het spel en moest de scheidsrechter ook hem in het restant van de wedstrijd veelvuldig corrigeren. Gelukkig kon hij zijn onvrede over de Biltse staf (irritante mannetjes) delen met zijn speelsters die dit konden beamen.

Maar goed, tot zo ver de ode aan de hoofdrolspeler van deze kwartfinale bekerwedstrijd, want tussen het indrukwekkende optreden van deze man in het fel geel door probeerde onze meiden ook nog af en toe een voetbalwedstrijd te spelen. En hoe! Ondanks dat de meiden in de rust zeer onder de indruk bleken van het fysieke en verbale geweld deden ze gewoon dat waar ze zo goed in zijn: voetballen.

Na een voorzichtig begin begon het te draaien. Met fraai combinatiespel werden de meeste Almeerse aanslagen ontweken en werd de bal steeds vaker naar voren gewerkt. Jenna heerste op het middenveld en verdeelde het spel naast de vele prachtige acties die ze maakte zoals het dood op haar voet leggen van een uittrap van de keepster van Almere. Mila speelde frivool, bediende Maud voortreffelijk en vond ook zelf regelmatig de weg naar voren. Kim liet weer eens zien op hoeveel manieren je je tegenstander voorbij kunt, waarbij de mooiste actie toch wel weer was dat ze de bal rechts langs haar tegenstandster speelde en er zelf links voorbijging. Amy werkte hard voorin, veroverde veel ballen en was constant gevaarlijk. Rianne is weer helemaal terug, stond op de goede plek en combineerde goed. Toch was het Maud die de score opende na een fraaie combinatie vanaf het middenveld waarna ze naar binnen sneed en de keepster van Almere na een minuut of 15 kansloos liet. Slechts een paar minuten later kwam Jenna combinerend mee op en schoot van dichtbij onhoudbaar in de hoek. Een riante 0-2 voorsprong tegen een ploeg die nauwelijks tegendoelpunten krijgt.

Aan de andere kant werd er hard gewerkt door middenveld en verdediging. Met name Emma en Stephanie hadden hun handen vol aan de twee goede vleugelspeelsters. Maar het lukte deze niet om kansen te creëren en kwamen ze er eens doorheen dan was er altijd nog Ella die zich had voorgenomen geen enkel tegendoelpunt toe te staan. Nikée was heer en meester over de Almeerse spits en Hanne genoot volop van alle hoge afstandsschoten die ze uit de lucht mocht plukken. Josje en Rixt ondertussen bezetten foutloos ieder plek van het veld.

Met 0-2 werd er gerust. Hierin werd slechts besproken dat we ons echt volledig moesten afsluiten van ieder Almeers commentaar en ons niet moesten storen aan het fysiek en de show van de man in het geel centraal op het veld. Met die boodschap volgde een tweede helft waarin onze meiden de wedstrijd geconcentreerd, gedisciplineerd en met fraai voetbal uitspeelden. Er werd steeds meer gecombineerd en er kwamen steeds meer kansen. Zo speelde Mila op links Maud fraai in die de bal over haar tegenstandster teruggaf op Mila die beheerst binnen schoot langs de keepster. Helaas redde een been op de lijn. Na een andere combinatie raakte Maud de paal en konden Amy en Kim de rebound net niet binnentikken. Jenna schampte nog de lat, maar uiteindelijk was het Maud die de eindstand op het bord zette na weer een fraaie combinatie over links.

Toch was het moment van de wedstrijd voor Adri. Een speelster van Sporting Almere liep een wond op haar hand op diep in de tweede helft. Het was Adri die haar direct een pleister aanbood. En waar de speelster eerst twijfelde (de Bilt zou weleens door kunnen spelen als ik word verzorgd) was het Adri die het spel voor haar stillegde en haar wond verzorgde. Er klonk een oprecht “dank u wel”.

Na ruim meer dan 90 minuten werd er afgefloten. Onder applaus van zowel Biltse als Almeerse supporters en een beginnende regenbui verlieten onze dames het veld. Het voetbal had gewonnen. En over voetbal gesproken, dat doet Mila al wekenlang heel erg lekker. Daarom was het geen verrassing dat zij werd verkozen tot vrouw van de wedstrijd.

Net als vorig jaar mogen we ons opmaken voor de halve finales van de beker. Ditmaal tegen Zuidvogels HSV uit Huizen. Wanneer weten we nog niet. Wat we wel weten is dat deze meiden echt van iedereen kunnen winnen, zelfs van iedereen en een beetje meer.

Epiloog

Het kan natuurlijk zo zijn dat een wedstrijdverslag geschreven door een volstrekt neutrale toeschouwer door andere, minder neutrale, supporters als een vertekend beeld van de werkelijkheid wordt beschouwd. Dat is uiteraard uw volste recht.